ฉันมองพระจันทร์ในตอนกลางวันฉันเห็น เป็นเงาลางเลือนอยู่ในขอบฟ้า
แสงจากตะวันอำพรางปิดบังดวงตา เกือบมองไม่เห็นว่ามีเธออยู่
ที่ปลายขอบฟ้าพระจันทร์ยังอยู่ ฉันสัมผัส ฉันรู้
ทุกลมหายใจฉันยังเฝ้าคอยเฝ้าหวัง ราตรีจะกลับมาทุกนาที
เวลาที่ฉันได้พบเจออีกครั้ง แสงนวลลออของเธอ
ที่ปลายขอบฟ้าเธอนั้นยังอยู่ ฉันสัมผัส ฉันรู้
เธอมีอยู่จริง เธอมีอยู่จริง แม้จะมองไม่เห็น
แต่เธอมีอยู่จริง เธอมีอยู่จริง ที่ไหนสักแห่ง
กลางคืนคืบคลานจันทร์กลับคืนสู่ท้องฟ้า ปรารถนาใดใดก็คลาย
ความคิดเพ้อฝันอาบแสงจันทร์อีกครั้ง โอ้ฝันช่างสวยงาม
คงต้องรอสักวันหนึ่ง เมื่อชีวิตมืดมิดลง คงได้พบเธอ
จึงรอความรักของเธอ สายลมพัดมา คือลมหายใจ ฉันสัมผัส ฉันรู้
เธอมีอยู่จริง เธอมีอยู่จริง แม้จะมองไม่เห็น ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น