เรื่องเรา

เรื่องของเรา
ตัวผมเองเป็นคนหนึ่งที่ชอบนึกถึงวันเวลาเก่าๆ เพื่อนเก่า วันเวลาที่มีความสุข ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ให้หลายคนที่เคยสัมผัสได้รู้จักกันจนกลายเป็นเพื่อนกันผ่านหลายอย่างมาด้วยกัน
ผมจึงอยากเล่าหลายๆสิ่งที่เจอมาในช่วงเวลาหลังจากที่ผมเองอายุ15 ปี ก่อนที่รายละเอียดเล็กน้อย
ของเรื่องราวจะถูกลืมไปวันเวลา ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะอยู่แค่ในความทรงจำ ซึ่ง ผมเองและเพื่อนๆ
เริ่มใช้ชีวิตสู่ สภาวะปกติที่ทุกคนเริ่มเ้ข้ากระบวนการกัน นั่นคือการสร้างครอบครัว

..หลังจากเห็นเอกสารที่มี ข้อความว่า เกรดเฉี่ยลต่ำกว่าเกรณให้พ้นจากสภาพนักศึกษา ผมจับมือกับ
กับเพื่อนอีกสองคน โจ ยม เป็นและเราสามคนก็ได้ ข้อความเหมือนกันทั้งสามคนเราต่างแยกย้ายกันไป
คนละที่ โดยไม่เจอกันอีกหลายปีได้ข่าวว่า โจลงเรียนอาชีวะและยมเดินทางไปอยู่ชลบุรี ส่วนผมคิดว่าจะไป
อยู่ที่โรงเรียนที่คิดว่าอยากอยู๋ตั่งแต่แรกคือ ไทยวิจิตรศิลป
ในช่วงที่อยู่บ้านซึ่งต้องว่างอีกประมาณครึ่งปี เพราะโดนออกตั่งแต่เทอมแรกของเทคโนราชมงคล
ผมรู้อยู่แล้วตั่งแต่แรกว่ามันต้องเป็นแบบนี้
..