พรุ่งนี้ยังมี
อ้างว้าง ความเดียวดายมาเยียมเยียน ยามน้ำตาพร่างพราย ใจละเมอ
เหม่อมอง มองไปไกลสุดสายตา ในนภา มืดมน มีแสงดาว
หากเก็บดวงดาวมาไว้ได้ เมื่อยามเดือนสิ้นแสงมีดาวช่วงส่องทาง
จะเก็บดวงดาวเป็นของฝาก แม้งฟ้าจะเปี่ยมฝนเธอคงยังเปี่ยมหวัง
หากเธอมีพลังจงมั่นใจ อย่าร้องไห้ พรุ่งนี้ยังมี ดั่งดาว ส่องประกายทอนภา
เปรียบเหมือนเธอสิ้นแสงเรงใจ... ชัคกี้ ธัญญรัตน์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น