ปีใหม่กำลังจะมาถึง ช่วงนี้ดูเหมือนเชียงใหม่จะ มีคนเดินทางเข้ามามากมายดูวุ่นวาย แต่ก็น่าสนุกดีสำหรับบางคน แย่งกันกินเติมน้ำมันหาที่จอดรถ แค่นี้ก็ไม่อยากออกไปไหนละ ถ้าหยุดก็กลับมานั่งคิดถึงเรื่องเวลาที่มันผ่านไปทุกวินาที เหมือนกับว่า 24 ชั่วโมงนี้มีอะไรบ้างที่ยังไม่ได้ทำ แต่สำหรับคนที่รอคอยอะไรบางอย่าง หรือรอการกลับมาของใครบางคนอาจจะอยากให้ หนึ่งวันมีเวลาแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น
วันอาทิตย์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555
คิดไปเอง..
บางคนมองดูเมืองใหม่ว่าอาจจะมีอะไรที่ดีขึ่น แต่ผมกลับอยากให้ทุกอย่างในเมืองนี้เป็นเหมือนเดิม
หลายคนอาจคิดว่ามันเชย แต่ตัวเรากลับคิดว่าเราคิดเกินคนอื่นไปหรือปล่าว เพราะบางสิ่งที่มันยังอยู่
อาจทำให้เกิดสิ่งใหม่ที่ดีขึ้น ถ้าตัวเราอยากทำให้ทุกอย่าง ล้ำหน้าไปมันคงเป็นกระบวนการที่ทำซ้ำซ้อนไม่มีความพิเศษในตัวของมันเองเลย แล้วทุกอย่าางก็จะเหมือนกันไปหมดไม่จุดเด่นที่แน่นอน คิดไปเอง..
วันอังคารที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ไม่รู้คำตอบก็พักไว้ก่อนถ้าจะดี
กาแฟหมดไปหลายแก้วละ ใครบางคนก็ยังไม่มาเหอะๆ เหมือนความสุขบางครั้งมันมาแบบไม่ได้ตั้งใจ แล้วมันก็ไปแบบไม่ได้ตั้งตัวเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่คิดถึงมันก็มีความสุขนะ แต่เรื่องบางเรื่องที่เราไม่รู้คำตอบ ถ้าเราหยุดคิดบ้างแล้วสบายใจคงไม่เป็นไรว่าไหม
วันพฤหัสบดีที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ชีวิตบางที่ก็เหมือนขี่มอเอตร์ไซค์
ชีวิตเหมือนกับการขี่รถไปเรื่อยๆ เวลาอยู่บนถนนเราทุกคนต้องมองไปข้างหน้า แต่บางครั้งก็ต้องดูซ้ายขาวบ้าง บางจังหวะก็ต้องเบรค ลดคันเร่งลง บางครั้งเร่งส่งอาจจะมีได้หลายครั้ง มองกระจกส่องหลังบ้างว่ามีรถคันหลังไล่จี้ตูดมาบ้าง เราหลายคนคงมองจุดหมายเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางนั้นๆไป บางคนมีหลายจุดหมายก็เหนื่อยหย่อยขี่กันยาวถึงบ้างไม่ถึงบ้าง แต่สำหรับผมจุดหมายอาจจะไกลไปซักหน่อย
สำหรับ รถที่ใช้อยู่ เงินเติมน้ำมันอาจมีบ้างไม่มีบ้าง และที่สำคัญผมขี่อย่างระมัดระวัง และถึงจุดหมายโดยที่ผ่านหลายสิ่งมาแล้วมันน่าจะทำให้เรามีประสบกาณมากขึ้น ก็อย่างที่บอกไป ขี่รถเหมือนใช้ชีวิต
รถที่จอดทิ้งไว้ในโรงรถยังเสียเลย แล้วชีวิตเราถ้าไม่ออกไปไหนซะบ้าง สนิมที่มันเริ่มเกาะใจมันคงบันทอนให้เราหมดไฟได้เร็วยิ่งขึ้นกว่าเดิมนะว่าไหม
วันอังคารที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2555
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)












