ใจบำบัดกาย ทำไงดีวะ

เมื่อคืน

คนป่าถือปืน เด็กน้อยได้มีด ภาระอันหนักหนเริ่มก่อตัวตั่งแต่ วันก่อน

ทำได้ให้ดีที่สุด หรือว่า อยู่อย่างมีความสุข ถ้าเป็นเราจะเลือกข้างไหน

โลกที่มียาพิษในอาหาร ยิ้มที่มาพร้อมริษยา อยู่อย่างไร้จิตใจของตัวเอง

เราจะตักตวงอะไรได้จากชีวิตได้บ้าง ถ้าไม่พ้นความสุข

จะสุขมากสุขน้อย ปนกันไปตามปะสา ปล่อยวางได้มาก มีสุขมาก

หรือว่า เราร้องเรียกหาอะไรบางอย่างที่ตั้งความหวังไว้

น้ำยังสะท้อนดวงจันทร์ยามค่ำ ภาพที่เห็นยังคงไม่เหมือนกันทุกคืน

จะเอาอะไรกันใจคนเพราะผมไม่สามารถที่จะดีพอสำหรับตัวเองแค่นั้น

kurt Cobain 1967-1994

ในช่วงต้นยุค 1990 Nirvana ทำให้หลายคนรวมทั้งตัวผมเองได้รู้จักกับคำว่า Grunge Rock

ผมซื้อหนังสือเพลงเล่มแรกตอน ม.3 ซึ้งตอนั้นเป็นเดือนที่ Kurt Cobain ตัดสินใจยิงตัวเอง

จากอาการเมาหรือมาการคิดมาแล้วก็ไม่เข้าใจ รูปปกเป็นผู้ชายผมสีปลอนด์ ใส่แว่นทรงกลมสีแดง

และเมื่อตัวอักษร ผ่านเข้ามาในระบบของผม หลังจากนั้น เสียงเพลงจาำก วง Nievana ก็บรรเลงออกมา

จากเครื่องเล่นที่บ้านในทุกๆวัน ๆไม่น่าเชื่อว่า เวลาอาจจะผ่านมาเกือบ 20 ปีแล้วเพลงจากวงนี้ยัง

ไม่ได้เสื่อมคลายไปจากผมรึอาจจะหลายๆคนขอบคุณ ที่ให้แรงบัลดาลใจที่ดี และดนตรีที่ใส่จิตรวิญญาณ

อย่ายึดติด

แค่เราไม่ยึดติดกับมันว่าต้องเป็นแบบนี้เราก็หาความสุขได้หากรู้จักใช้ชีวิต

เพราะสิ่งเหล่านั้นเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า ถ้ามีแล้วเราจะเกิดความสุขจากสิ่งนั้น

เปี้ยกอินเตอร์ แจ็คเก็ต บูท คลับแมน ฝรั่ง ผมยาว

จากซ้าย - พี่เปี๊ยก พี่ต้อม เจ

ถ้าย้อนไปประมาณช่วงปี 2543 ถ้าผมหรือใครอีกหลายๆคนได้ขี่รถผ่านทางท่าแพ

จุดนัดพบจุดของเราในช่วงนั้นคงจะไม่พ้นร้าน INTER BAR ของพี่เปี้ยก

จากครั้งแรกละครั้งสุดท้่ายที่เจอ ชายวัยสามสิบกว่า(ตอนนั้น)ไว้ผมยาว ขี่รถ

Club Man 400 ใส่แจ็คเก็ตหนังพร้อมรองเท้าบูทยาว มีพู่หนังติดด้านข้างแบบแฟชั่นยุค

70's ต้นๆ บ้านอยู่ ชลบุรี พัทยา เสียงเฮฮาและความตลกนั้นเกิดขึ้นมาเสอมเมื่อเจอกันแบบ

ครบวง น้าเปี้ยก ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับเราในตอนนั้นเพราะแกเจ๋งกว่าที่จะอยู่เป็นกลุ่มได้

เปี้ยกอินเตอร์ จึงเป็นชื่อที่ผมได้ยินมาก่อนที่ผมจะมีมอเตอร์ไซค์เป็นของตัวเองอีก

ในช่วงปีที่ผมเปิดร้านอยู่ในซอยตลาดสมเพชร มักจะขี่พาสาวๆมานั่งเล่น พูดตามสไตล์

คนแก่ ทีมีอิรสภาพในหัวใจ แกจึงเป็นเหมือนพี่และเพื่อนดื่มเหล้าเขาผมและเพื่อน

ทุกวันในช่วงเวลานั้น

กว่า 8 ปีแล้วที่ น้าเปี้ยกจากไป ด้วยอุบัติเหตุ ในเดือนต้นกุมภาพันธ์ วันที่อะไรเหรอ จำไม่ได้...

ผมยังจำได้ ตอนเดินอยู่ข้างทางในพัทยา สองข้างทางมีแสงสีเสียงสาว เต็มอัตราศึก แต่ในใจ

ผมตอนนั้นคือต้องยอมรับมัน แกมักจะพูดเสมอว่า " พวกมึงไปเที่ยวบ้านกู เดี๋ยวกูให้น้องทำต้มยำ

ปลาฉลามให้กิน " แล้วก็หัวเราะตาม การเดินทางไปพัทยา จึงเป็นเหมือนการย้อนรำลึกถึง

เพื่อนรุ่นพี่คนนี้แค่รู้ว่า ใันวันวาเลนไทน ของทุกปีผมไม่เคยอยู่ที่เชียงใหม่เลย

ฉันต้องใช้คำว่า เสียใจ

ความเศร้ามีแต่ ทำให้สุภาพของเราแย่ลง ลองสังเกตเวลาดูคนเคร้าเขามักจะทำอะไรไม่ได้มากนัก

พราย บอกเราเอาไว้ว่า "ความเศร้ามีพลังของมันซ่อนอยู่ ถึงแม้ว่ามันจะหนักแค่ไหน เราต้องนำมันมาใช้

ให้ได้ ถึงมันจะเศร้าขนาดไหนก็มีพลัง มีความหวังสะท้อนกลับมาว่าจะ ยอมไม่ได้

ในวันที่ ท้อ อย่าเพิ่งยอม และอย่า ท้อแท้ เพราะในความมืดก็ยังมีความงาม "

ก็มีแต่ตัวเราเท่านั้นที่หวังพอจะพึงตัวเองได้ ก็ไม่ได้หวังอะไรจากคนอื่นนะ อยากทำไม่อยากจะทำ

ไม่เคยหวังกับตัว เขา เราหวังกับตัวเรามากกว่าเพราะไม่เคยคิดว่าเขาจะมาช่วยเรา

ความสำเร็จกับความล้มเหลวห่างกันเพียงแค่พลิกฝ่ามือมันอยู่ที่ว่าเราเลือกที่จะ "สู้ต่อ" หรือ "ยอมแพ้"

ปายคราวนี้ ไปฮากลับเฮ

RED&WHITE NATION RUN

RED&WHITE NATION RUN THAILAND 2012